در خلوتيست كه بعبادت مشغول شود پنج چيز است كه افراط در آن آدمى را هلاك مىكند زن شرب خمر بازى شطرنج و نرد و نحو آن صيد كردن آميزش با نادانان ( 1 ) ابن مقفّع گفته كه از بازداشتن پنج چيز آخرش پشيمانى آورد يكى آنكه خود را از عمل و كار كردن به جهت آخرت باز دارد و چون دستش از عمل كوتاه شود پشيمان شود ديگر آنكه برادران و دوستان خود را رها كند چون حوادث و بلاها بر او وارد شود پشيمان شود سوّم آن كسى كه دشمن خود را بدست آورد و دست از او بر دارد پس چون عاجز شود از مقاومت با آن دشمن پشيمان شود كه چرا او را رها كرد چهارم آن كسى كه زن صالحه و نيك داشت او را رها كرد و مبتلا شد بزن بد پس هر گاه ياد زن صالحه خود كند پشيمانى خورد پنجم آن كسى كه در دنيا گناه كرد چون مرگ او حاضر شود پشيمانى خورد كه چرا عمر خود را بگناهان تمام كرد ( 2 ) اردشير وصيّت « 1 » كرد و گفت وصيّت ميكنم شما را بپنج چيز كه در آن راحت جان شما و دائم بودن سرور شما و صلاح امور شما است اوّل رضا و خوشنودى به آنچه قسمت شما شده است دوّم دور كردن حرص فاحش را از خودتان سوم احتراز از حسد و رشگ بردن چهارم دور كردن غصّه و اندوه بر چيزهائى كه اميد بود بر آنها پس فوت شد و از دست رفت پنجم ترك نمودن سعى در چيزهائى كه اتفاق نمىافتد رسيدن به آخر آن و تمام شدن آن پس بدرستى كه كسى خوشنود نباشد به آنچه قسمت او شده هميشه به حالت خشم خواهد بود

--> ( 1 ) در بعضى نسخ اشتر وصيّت كرد اصحاب خود را